The Black Beach In Me...

- Μια μέρα θα επιστρέψεις εδώ, μα δεν θα θα είσαι ίδιος.
- Έγινες προφήτης τώρα;
- Δεν έχεις καταλάβει τίποτα ρε μαλάκα... Είμαι μέσα σου...

Κάθε άνθρωπος έχει μια φωτεινή και μια σκοτεινή πλευρά. Το λέγαμε συχνά ο ένας στον άλλον, σε συζητήσεις που έφταναν κοντά στα ξημερώματα. Το αναλύαμε πολύ, μα κανείς δεν είχε πλησιάσει την τελευταία πόρτα στο σκοτεινό διάδρομο της ψυχής. Ίσως να ήταν νωρίς ακόμα, ίσως να είχαμε χάσει το κλειδί, ίσως να μας καθήλωνε ο φόβος, πως μετά από κει δεν υπάρχει επιστροφή.

Μας άρεσε η θάλασσα.

Κάθε φορά που συναντιόμασταν η πρώτη αγκαλιά ήταν όλο και πιο σφιχτή. Την τελευταία φορά πιο σφιχτή απ' όλες...

Χθες βράδυ ονειρεύτηκα τη σκοτεινή, τη μαύρη παραλία που με στοίχειωνε. Φυσούσε βοριάς, θυμάμαι κρύωνα. Εκτός ελέγχου τα κύματα αγκομαχούσαν αγριεμένα κι η ανάσα λαχανιασμένη έπινε τον άνεμο παγώνοντας τα σωθικά. Ξέρεις κάτι, νομίζω ότι πίσω από την τελευταία πόρτα στο δικό μου σκοτεινό διάδρομο, κρύβεται μια άγρια, νυχτωμένη, μαύρη παραλία. Εδώ και καιρό νομίζω ακούω τη βοή της κάθε που άυπνος στριφογυρίζω στο κρεβάτι, ιδρωμένος, τυλιγμένος μ' αλμύρα που ξεγλίστρησε απ' τις χαραμάδες...

Κοίταξα ολόγυρα, θυμάμαι, μα το σκοτάδι δεν άφηνε να δω καθαρά, να σου περιγράψω τι άλλο υπάρχει εκεί.

Στο βάθος ακουγόταν μουσική.

"Shake my body - release my soul
 Punish my senses - lose control
 This body is young but my spirit's old
 Scatter my ashes let my feeling go


 Where is the love
 Where is the love
 Where is the love
 That anyone is dreaming of " ...

Έξαφνα, άκουσα να χτυπούν δυνατά την πόρτα...

Music: James/ Losing Control