Δίχως λέξεις. Δεν χρειάζονται λέξεις μεταξύ μας.
Βλέμματα. Αγγίγματα. Κρυφές σκέψεις μοιρασμένες στα δυο.
Αγκαλιά, αθώα. Ζεστή.
"Αγάπη μόνο;"
Ναι, δεν λέω.
Μα ποιος σου είπε πως κι αυτή είναι αρκετή;
Άνθρωποι/ κρυμμένοι/ σ' ένα "εγώ" σαπισμένο/ δικό τους/ που δεν με αφορά πια/ άνθρωποι/ που σπάνια έρχονται/ στην καύλα παραδομένοι/ στην ανάγκη/ στη ντροπή/ στην ανασφάλεια/ φίλοι/ φίλους τους λέω ακόμα/ κανόνες έβαλαν στον έρωτα/ και στην αγάπη/ και στη ζωή μου/ και στα όνειρά μου/ άνθρωποι/ που πριν ακόμα μου μιλήσουν/ είπαν ότι με γνώριζαν/ και "πρέπει" έσπειραν στις πράξεις μου/ και λόγια/ "θα έρθω όταν θέλω εγώ"/ "θα μιλήσω όταν θέλω εγώ"/ "θα κάνω ότι θέλω εγώ"/ "θα φύγω όταν θέλω εγώ"/ άνθρωποι/ χαμένοι σ' αυτό που βάφτισαν ζωή/ αρρωστημένα έβαψαν τους τοίχους/ με αίμα ψεύτικο/ αυτούς που όρθωσαν/ αυτούς που δεν γκρέμισαν ποτέ/ κι ότι κράτησαν από μένα/ ήταν κομμάτια ξεσκισμένα της καρδιάς/ μικρά/ ασήμαντα δικά μου/ που το κορμί ξανάπλασε/ επουλώνοντας τις πληγές.
Δίχως υποσχέσεις. Αρκεί το τσούγκρισμα στα ποτήρια.
Γέλιο. Ελεύθερες ανάσες. Αυθόρμητα λόγια μοιρασμένα στα δυο.
Όνειρα, ελπίδες. Ταύτιση.
"Αγάπη μόνο;"
Ναι, δεν λέω.
Μα νιώθω αυτή τη φορά, πως όρια δεν υπάρχουν τελικά...
8 πρόσθεσαν...:
Υπέροχο. Και το κομμάτι που το συνοδεύει το κάνει μοναδικό.
Άγγελε μου,
πέρασα να δω τι κάνεις. Και βλέπω ότι η μελαγχολική διάθεση συνεχίζεται. Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο.
Δείμος,
το κομμάτι είναι η ψυχή της ανάρτησης, δίνει δε λύση στην ανησυχία της.
Μερόπη,
περίεργο, διότι όταν έγραφα αισιοδοξία ήθελα να προτείνω...
e! eisai melodramatikos. :p
....ayth h anarthsh aggizei ta oria ths krayghs.
O ka8enas mporei na kryvei antifash, giati syndiazeis thn ay8entia me thn f8ora;
Nai...! H mousikh sou ki emena mou aresei.. & aytos o poly e3ypnos tropos na fantazeis epirrephs stis apolayseis..
(mporei na peftw polu mesa ews polu e3w.. ti shmasia exei; o ka8enas vlepei oti 8elei kai mporei)
ioli,
είτε μέσα πέφτεις είτε έξω,
δεν είσαι πολύ μακριά. :)
καλησπέρα Άγγελε!
εμένα πάντως διαβάζοντας το μου έβγαλε αισιοδοξία!
Αγάπη μόνο! Χωρίς όρια! όταν βάζεις όρια, φυλακίζεις...
καλό σου βράδυ!
Άγγελε γράφεις υπέροχα!!!
Αγάπη ... κομμάτια ... και πάλι αγάπη!!!
(...κι ότι κράτησαν από μένα/ ήταν κομμάτια ξεσκισμένα της καρδιάς/ μικρά/ ασήμαντα δικά μου/ που το κορμί ξανάπλασε/ επουλώνοντας τις πληγές...)
Η αλήθεια της ζωής μας όσο και αν πονάει ή όχι ...
Δεν ξέρω αν είναι αισιόδοξο ή απαισιόδοξο, αλλά ξέρω ότι είναι αληθινό!!
Σε ευχαριστούμε πολύ
Μαίρη
Μοναδικό..!Οτι προσπαθούσα να πω στον εαυτό μου το είπες σε λίγες γραμμές!μακάρι να γινόταν πάντα έτσι..!!καλή συνέχεια σε ότι κ αν κάνεις!!!
Δημοσίευση σχολίου