Πες μου, εδώ που στάθηκες σιμά μου,
γι' αυτά που κρύβεις μέσα σου.
Για τον θλιμμένο πόνο, κάθε που νομίζεις πως με χάνεις,
για τον ανείπωτο έρωτα, κάθε που νυχτώνει και θεριεύει,
ματώνοντας τα σπλάχνα,
σε μουσικές πνιγμένος.
Ένα τσιγάρο χρόνος, άπειρος, τρεις λέξεις, τέσσερις, αρκούν...
Πες μου, τώρα που νύχτωσε και γδύνεσαι αργά,
για ότι καίει το κορμί σου.
Για την παράνοια του εγωισμού που σε μαστίγωνε,
για την ανάγκη να σαρώνεις τις ψυχές, να παίρνεις,
έπειτα να χάνεσαι -σιωπή θανάτου.
...
Ποτέ δεν έμαθες στο τελευταίο καλοκαίρι πόσο έκλαψα...
...
Πες μου απόψε ένα "αγαπώ" αλήθεια.
Κι ας είναι ψέμματα...
Music: My Friends The Ghosts / Porcelain Raft

1 πρόσθεσαν...:
Love_The_Way_You_Lie protimw Rihanna
Δημοσίευση σχολίου