Ξημερώνει Δευτέρα.
Πεθαμένη ανάμνηση, σαν χαρτάκι μηνύματος κλεισμένο σε μπουκάλι, ξεβρασμένο σε μακρινή στεριά, ακατοίκητη, δίχως ελπίδα να το διαβάσει ποτέ κανείς. Βουβοί Παράδεισοι, αληθινοί, άπιαστοι, εντός μου...
Κάτω απ' το δέντρο, σκιές, πολύχρωμα λαμπιόνια, το δωμάτιο αναβοσβήνει στο ρυθμό τους, θαρρείς χορεύουν οι τοίχοι, τα κάδρα, τα έπιπλα... Μα εσύ, ακίνητη...
Ότι σκέφτεσαι, ότι πονάς, ότι αγαπάς, άνθρωποι, άνθρωποι, άνθρωποι σωρό, σκορπισμένοι στους κόσμους της λογικής τους. Ότι νιώθεις έρωτας, μοναξιά κι έρωτας, ελπίδα, ελπίδα, ελπίδα πως μια μέρα θα ανοίξεις τα μάτια, γιορτές θα κοντεύουν, ο καναπές σου αγκαλιά έξαφνα θα γενεί, το στήθος σου προσκεφάλι, τα χείλη σου πηγή...
Ρε φίλε, την έχω συνέχεια μέσα μου, εικόνα, σάρκα, ψυχή, αλήθεια την κουβαλάω, από εκείνα τα Χριστούγεννα ακόμα που πρωτόνιωσα την ύπαρξή της, από εκείνη τη γιορτή που κόκκινο πίναμε κρασί μονάχοι στο δωμάτιο, που αναβόσβηνε στο ρυθμό της ταμπέλας του απέναντι φθηνού ξενοδοχείου, βάφοντάς με στο κόκκινο του "neon"...
Το ίδιο εκείνο βράδυ, περπατήσαμε στο δρόμο οι δυο μας. Ορκίστηκα να μην προδώσω ποτέ, ορκίστηκε να μην προδώσει ποτέ, δέσαμε το μυστικό με πόνο, ορθώσαμε φράχτη καγκελένιο, τυλιγμένο περικοκλάδες, σαν τις σχέσεις που κάναμε, σαν αυτούς που αγαπήσαμε, σαν όσους έρωτα έκαναν στο κορμί μας. Πνιγμένοι απ' το ξημέρωμα που μπλεγμένους μας έβρισκε σε οργασμούς και ηδονές, παραδομένοι στης θάλασσας την ελευθερία, γεμάτοι ελπίδα και προσμονή, γίναμε ένα σώμα, για μια στιγμή μονάχα, την ώρα που πετούσαμε το σφραγισμένο μπουκάλι, με το μυστικό κλεισμένο.
Κοιτάζαμε για ώρα τα φώτα της στολισμένης πόλης απ' την ψηλή γέφυρα του ποταμού. Έπειτα περάσαμε υγρά, σκοτεινά σοκάκια, βαδίσαμε τη λεωφόρο με τα μαγαζιά και τα μυριάδες σπάταλα φώτα, μέχρι να επιστρέψουμε στο μικρό δωμάτιο, εκεί που όλα ξεκινούσαν, εκεί που όλα τελείωναν πάντα.
Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα τόσο καθαρά τη φωνή της:
"Χρόνια πολλά... Θα είμαι πάντα το μυστικό σου..."
Ήταν σαν σήμερα θυμάμαι.
Γιόρταζα...
Music: Tracey Chapman / Broken

3 πρόσθεσαν...:
Xronia Polla kai kala na exeis mesa apo thn kardia mou. Xronia gemata me ola ayta poy tha se kanoun na aisthanesai...na mhn xsexnas na aisthanesai ayto poy eisai kathe mera.
Na se xairetai h oikogeneia sou, na tous xairesai kai esy giati zwh dixws aytous einai mish ;)
Panw ap'ola na exeis ygeia...
Love MysteryHeaven
Υπέροχο...
Εξαιρετικό ...
Χρόνια πολλά και καλά με υγεία!!!
Ότι επιθυμείς!!!
Κάθε ευτυχία!!!
Δημοσίευση σχολίου